In december had ik een bijeenkomst met advocaten. Een middag kennis vergaren. Slechts een paar uur. En zelfs in die paar uur zag ik deelnemers vrijwel continu op hun telefoon zitten. Mails behandelen, appjes beantwoorden, nieuws checken.
In de trein heen en terug viel me ook al op dat bijna iedereen in de coupé op zijn telefoon zat. Mensen kijken niet meer op als je gaat zitten, blijven naar hun telefoon kijken. Sterker nog, er waren twee mensen aan het kletsen en sommige mensen in de coupé waren zichtbaar geïrriteerd. En het was niet de stiltecoupé en deze mensen waren allesbehalve luidruchtig aan het praten.
Het lijkt wel of we niet meer zonder de continue prikkels en afleiding van de telefoon kunnen. Continu op de hoogte willen zijn van het nieuws. In de grip van de algoritme van social media. Checken of er nog een e-mail of een app binnengekomen is. En we worden er in het openbare leven daardoor niet verdraagzamer en vriendelijker op.
Ik merkte aan mezelf dat ik dit een confronterend beeld vond. En dit me gelijktijdig ook aan het denken zette, want ook ik kan in mijn mobiel verdwijnen en daardoor geen of half contact maken met mijn omgeving. Om die reden heb ik voor de kerst, op Whatsapp na, alle nieuws en social media apps van mijn telefoon gehaald.
Het was vooral aan het begin best een confronterend proces. Hoe vaak ik achteloos en zonder daarover na te denken mijn telefoon pakte om even een mijn apps te checken. En dan heel snel te ontdekken dat je telefoon echt een stuk minder interessant is zonder die apps. Na een paar dagen merkte ik hoeveel rust, tijd en energie mijn nieuwe telefoongebruik mij gaf.
Deze periode heeft mij aan het denken gezet over mijn eigen telefoongebruik, en ook over hoe en hoe vaak ik hier en op Instagram zichtbaar wil zijn. Mijn telefoon leg ik vaker uit het zicht. Sommige apps komen niet meer terug op mijn telefoon en bekijk ik ouderwets alleen nog op mijn laptop of helemaal niet meer.
Daardoor antwoord ik appjes niet direct, mis ik soms een telefoontje of ben ik niet de eerste die mee kan praten over wat er allemaal in de wereld gebeurt. Maar wat het mij oplevert is meer aandacht in het moment en focus in mijn werk. Ik heb simpelweg niet de tijd en energie om hier zoveel mee bezig te zijn en wil dat ook niet meer.